Pasen: "Nu heb ik het wéér gemist..."


Over Pasen en het mysterie van de nacht
"Nu heb ik het wéér gemist....."

 

Het is het centrale feest van het christelijk geloof, het paasfeest. Op Paasmorgen klinken overal ter wereld vrolijke liederen. Het is feest. Want Jezus leeft! Maar hoe het nu precies zit met de opstanding, dat blijft een raadsel. Niemand was erbij. In ieder evangelie wordt gesproken over de morgen van een leeg graf, over schrik en ontreddering. Want wie had dit verwacht? En wat is er wanneer gebeurd? Het deed onlangs een gemeentelid verzuchten, dat zij iedere paasmorgen toch weer even denkt: nu heb ik het wéér gemist…. Ik was er wéér niet bij, toen Jezus werd opgewekt.

Afbeelding: scènes uit het leven en de passie van Jezus (1569), Juan Bautista Celma (1540-1608)

Ergens in die nacht, toen de soldaten die bij het graf op wacht stonden in slaap gesukkeld waren, is Jezus tot leven gewekt. Ik denk dat ook de schilder Celma gedacht heeft…. iedereen heeft het gemist! Je was er niet bij, of sliep, op het moment suprême. Ook hij beeldt het moment zelf niet uit. Hij laat zijn fantasie niet los op een mirakel. Zelfs een volledig ‘plaatje’ van Jezus ontbreekt. Het enige dat in zijn schilderij van een levende Jezus getuigt zijn de voeten. Hij loopt! Hij beweegt! Ondanks de kruiswonden aan zijn voeten, ondanks zijn dood. Hij leeft!

De opwekking van Jezus uit de dood onttrekt zich aan ieders waarneming. Wij kunnen ons er ook geen enkele voorstelling van maken. Wij weten alleen van een leeg graf, bij het eerste ochtendgloren. Wij hebben het allemáál gemist. Ergens in de nacht heeft buiten onze waarneming de dood het afgelegd tegen het leven. Ergens in de nacht was er licht in het diepe duister van de dood.

En het klopt dus ook gewoon, dat we op Paasmorgen eigenlijk te laat zijn om het moment zelf te vieren. Zou dat de reden zijn dat zich al heel vroeg in de kerkgeschiedenis de Paaswake heeft ontwikkeld? Misschien kun je Pasen ook alleen maar vieren in de nacht. Als het donker de dood dichtbij brengt, in ieder geval in symbolische zin. Als je ziet hoe indrukwekkend het licht van de Paaskaars het donker doorbreekt, en opent. In de stilte. In het donker. Licht van Christus!

Op Paasmorgen moeten we het doen met een leeg graf, en met Jezus die aan zijn leerlingen verschijnt als de levende. Het Johannes evangelie vertelt hoe Jezus Maria van Magdala bij name noemt, haar roept. En dat zij pas dan werkelijk gaat zien wie hij is. Pas dan ‘keert zij zich om’ naar de levende Heer. Want ook zij was er niet bij. Ook zij heeft het niet zien gebeuren. Zij kan alleen maar haar naam horen en zich omkeren naar hem.

Dat is de beweging van de Paasmorgen: de omkering naar de levende Heer. Hij die je bij name noemt, en roept. Wij vieren geen mirakel, wij vieren op Paasmorgen Jezus als God-met-ons. We hebben dan misschien allemaal het moment van de opstanding zelf gemist. Het leven met de levende Heer begint pas echt op het moment dat wij zijn stem horen, ons geroepen weten, en ons omkeren naar hem. Dat zal een feest zijn. Dan zal het Pasen zijn.

Ds. Corrie van Duinen
maart 2015

Afbeelding: scènes uit het leven en de passie van Jezus (1569), Juan Bautista Celma (1540-1608)

Bloemen illustratie
Illustratie

Kerkdiensten

Agenda

Actueel

Over ons

Kerkblad 'Onderweg'

Doen

Contact




RSS Feed

powered by Mahieu