"BE THE CHURCH"


Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed. (Hand. 2:42)

Op facebook circuleerde onder collega’s onlangs het spandoek ‘BE THE CHURCH’. Het geeft in sterke korte zinnen weer waar het in de gemeenschap van de kerk van dit moment om zou moeten gaan. Welk ‘doel’ wij dienen, en wat het onderricht van de apostelen voor de gemeente betekent. Kerk moet je vooral ‘zijn’, zegt de tekst.

In de jonge kerk waar Handelingen van vertelt gaat het om de gemeenschap die zoekt naar het ‘zijn’. Er werd uit de Schrift gelezen, samen gegeten en gebeden, en je leest over mensen die zelfs hun bezit verkopen en het delen met de gemeenschap. Ook Godzelf voegt dagelijks toe aan hun kring. De jonge kerk verkondigt opstanding, en wat dat voor mensen betekent: een nieuw ‘zijn’, waarin andere oneliners belangrijk worden dan in het maatschappelijk verkeer gelden. Een beetje zoals ze op dat spandoek staan.

In de meeste gemeenten maken wij ons op het ogenblik druk over wat er dit komende seizoen allemaal moet worden georganiseerd. Er wordt uitgedacht wat we dit jaar met de kinderen gaan doen, welke onderwerpen aan bod moeten komen op gemeente-avonden of bijbelkringen, en wat we verder nog allemaal moeten bedenken en bespreken. En dat is natuurlijk heel belangrijk voor een bloeiend gemeenteleven. Zolang we ons tenminste niet zó druk maken dat we vergeten ook nog kerk te ZIJN, in hoe we met elkaar verkeren, en in wat wij uitdragen.

De eerste gemeente ontstaat rond het verhaal van de apostelen: de verkondiging dat met Jezus een nieuwe mens is opgestaan, dat hij degene is waar Mozes en de profeten al over spraken. Zij hebben van hem geleerd dat echt mens zijn te maken heeft met Gods liefde en trouw, en met Zijn gerechtigheid. Zelfs de dood is tegen de liefde van de Allerhoogste niet opgewassen.

Daar waar dat verhaal wordt verteld ontstaat de gemeente: volgelingen van Jezus, die samen in zijn naam gemeenschap willen ZIJN. Dat ‘gebeurt’, in Jeruzalem, in Rome, in Timboektoe, en in Den Haag; ooit lang geleden, en vandaag de dag. We vertellen het verhaal misschien niet altijd met dezelfde geestdrift en overtuiging als de apostelen van het eerste uur, maar de verkondiging heeft ons toch zo te pakken dat we het nog steeds doorvertellen. En dat we samen van dat verhaal proberen te leven, als volgelingen die de oneliners van het evangelie niet meer kwijtraken.

“Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed. “ Het onderricht en de gemeenschap zijn niet uit elkaar te halen. Het kan in de kerk nooit alleen bij mooie woorden blijven. De gemeente is niet alleen de plaats waar het verhaal wordt doorverteld, maar ook de gemeenschap die volhardt in het vertalen van de boodschap in een manier van ZIJN, en zo zelf deel wordt van het verhaal, als een levende illustratie. Daartoe breken wij samen het brood, zijn wij stil in gebed, en leven wij in de gemeente voor God, voor elkaar, en voor de wereld.

Het spandoek van de foto komt uit de Verenigde Staten en weerspiegelt wat in de context van dat land voor deze gemeente belangrijk is in hun ZIJN en getuigenis. Misschien dat er voor onze context nog andere woorden goed zouden zijn. Ik houd mij aanbevolen voor uw suggesties!

Ds. Corrie van Duinen

vertaling van het spandoek: KERK ZIJN – Het milieu beschermen – Zorgen voor de armen – Veelvuldig vergeven – Racisme verwerpen – Instaan voor de machtelozen – Aardse en geestelijke bronnen delen – Diversiteit omarmen – God liefhebben – Het leven genieten.

 

Bloemen illustratie
Illustratie

Kerkdiensten

Agenda

Actueel

Over ons

Kerkblad 'Onderweg'

Doen

Contact




RSS Feed

powered by Mahieu