2018-04-01 PASEN


Er is een cartoon in omloop, met de tekst: .... en toen stond Jezus op uit het graf, en hij toonde zich aan de apostelen...... en sindsdien noemen we die dag 1 april.

Een rake grap. Want wat kan het anders zijn dan een witz, zotteklap, kletspraat, onzin. Opstanding. Er is een lange traditie van humor, ook in de kerk, rond het paasfeest. Want wat is er zotter dan leven dat sterker is dan de dood. Geen mens heeft dat ooit beleefd. In onze wereld is dood dood. En als je er anders over denkt komt al snel de psychiater in beeld.

Pasen is een bijzonder feest, dat je pas vieren kunt als je dat beeld loslaat, van iemand die uit de dood wakker wordt en gewoon weer verder wandelt. Alsof er niets gebeurd is. Jezus leeft, is de verkondiging. Anders, maar toch. Maria wordt door hem bij name geroepen. En later zal Jezus verschijnen aan de discipelen. Anders, maar toch. En dan is de grootste grap dat de dood, en dat het kwaad, het nakijken heeft. Onze wereld op zijn kop. Zoals op 1 april.

Jezus leeft, roepen ook wij vandaag, met enthousiasme. Hij is opgewekt, opgestaan. Ergens in die donkere Paasnacht is Gods licht over hem opgegaan. De dood teniet gedaan. Zoals al eeuwen in het jodendom wordt verkondigd dat de trouw van God groter is dan wij ons kunnen voorstellen. Groter dan onrecht, vijandschap, slavernij. God is getrouw. Groter dan de dood

Geloven in de opstanding doet iets met mensen. Het verandert je blik. Het beïnvloedt je keuzes. Paasgeloof leert je anders kijken naar het leven. Leert je dat er meer is in het leven dan de strijd om het dagelijks brood. Het geeft je vertrouwen in wat je niet zien kunt. De kracht van wat goed is, recht, trouw, liefde. Voor wie het wil horen en zien is dat feest. Het maakt het leven anders.

Geloven doet iets met mensen. Pasen doet iets met mensen.

Vrijdag een week geleden werden in het franse Trebes, in een supermarkt, mensen gegijzeld door terroristen. Politie agent Arnaud Beltrame besloot zichzelf aan te bieden om de plaats in te nemen van een gegijzelde. Hij kende de risico’s. Het kostte hem zijn leven. Voor zijn vrouw Marielle kwam zijn beslissing niet als een verrassing. Zij vertelt: ‘Hij heeft zichzelf opgeofferd. Dat kan je alleen maar begrijpen vanuit zijn geloof. Wat hij deed, deed hij als politieman én als christen. Die twee kan je niet scheiden.”

Arnaud Beltrame nam zijn beslissing vanuit het besef dat je leven geven ook een daad van liefde kan zijn. ‘Jezus zelf zei tijdens het avondmaal: ‘Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.’ En volgens de bevriende priester van Beltrame, die bij hem was toen hij overleed, zijn die woorden precies de verklaring waarom Beltrame tot zijn besluit kwam.

Geloof doet wat met je. Het beïnvloedt wie je bent. Ook al is dat heel vaak niet zo aangrijpend duidelijk als in het geval van Arnaud Beltrame. Dat zijn nagedachtenis ons tot zegen zijn mag.

Jezus leeft. Paasgeloof. Hij is plaatsvervangend gestorven, wordt in de theologie over hem verkondigd. Als een daad van liefde, gestorven voor mensen. Gestorven voor de verkondiging van Gods koninkrijk. Dat mensen tot op vandaag inspireert. Trouw aan zijn geloof in de Vader. En Hij leeft. Anders, maar toch. Hij leeft als God-met-mensen. Als levend getuigenis van Gods trouw die blijft, door de dood heen. Wie dat geloven wil, geloven kan, heeft vandaag wat te vieren, misschien ook wel door je tranen heen. Zoals Maria van Magdala, zoals Marielle Beltrame, en haar kinderen.

Zo baant Jezus een weg voor mensen. Als Gods trouw aan mensen door de dood heen. Ook voor wie niet heldhaftig is. Ook voor wie veel te berouwen heeft. Een nieuwe morgen breekt aan.

En dan heeft de dood het nakijken. Dan hebben de terroristen het nakijken. Zij die zichzelf opofferen door wreed om zich heen dood te zaaien, worden overtroefd door die ene die zich opoffert als een daad van liefde. En wie lach er dan het laatst.

Bloemen illustratie
Illustratie

Kerkdiensten

Agenda

Actueel

Over ons

Kerkblad 'Onderweg'

Doen

Contact




RSS Feed

powered by Mahieu