2018-01-28 HA-bev


zondag 28 januari 2018
over de 5 broden en de 2 vissen

Uit de bijbel: Matteus 15, vers 32-38

32 uNadat Jezus zijn leerlingen bij zich had geroepen, zei hij: ‘Ik heb medelijden met al die mensen, want ze zijn nu al drie dagen bij me en ze hebben niets meer te eten. En hen met een lege maag naar huis sturen wil ik niet, want dan zouden ze onderweg bezwijken.’ 33 De leerlingen antwoordden: ‘Maar waar halen we in deze verlatenheid genoeg brood vandaan om al die mensen te voeden?’ 34 Jezus vroeg hun: ‘Hoeveel broden hebben jullie?’ Ze zeiden: ‘Zeven, en wat visjes.’ 35 Hij gaf de mensen opdracht op de grond te gaan zitten. 36 Toen nam hij de zeven broden en de vissen, sprak het dankgebed uit, brak de broden en deelde ze uit aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze aan de mensen. 37 Iedereen at en werd verzadigd, en toen ze de stukken brood die over waren ophaalden, hadden ze zeven manden vol. 38 Er hadden ongeveer vierduizend man gegeten, vrouwen en kinderen niet meegeteld.

Waarom is deze dag zo anders dan alle anderen….?

Een kinderstem klinkt, ieder jaar, als in een joods gezin de uittocht uit de slavernij wordt gevierd. Het fundamentele feest in de Joodse traditie. Het Pesachfeest dat Jezus met zijn vrienden viert als hij voor het laatst met hen aan tafel zit.

Het zijn aan die tafel met Pesach altijd de kinderen die de vragen stellen….. Vaak de jongst aanwezige.

Zo kennen we onze kinderen ook. Een onstuitbare stroom vragen vuren zij op ons af. Voor menig ouder klinkt de waarom-vraag , soms tot vervelens toe, over alles. En ook niet altijd gesteld op een handig moment. Zeg mam, wie is God eigenlijk? Net als je drie dingen tegelijk aan het doen bent om iedereen op tijd de deur uit te krijgen voor school. Een geef dan maar eens een rustig afgewogen antwoord. Als je dat al zou hebben.

Voor de joodse traditie is het van wezenlijk belang om haar geschiedenis over te dragen aan de kinderen. Want dit is wie wij zijn, en waar wij vandaan komen. Wij zijn een volk dat leeft tussen twee polen: wij weten wat het is om slaaf te zijn (en vergeet vooral niet hoe dat is), en we weten wat het is om bevrijd te worden. Genadig weggevoerd te worden uit onze ellende.

Waarom is deze dag zo anders dan alle anderen… ? En dan volgen aan die tafel met Pesach de verhalen van slavernij, van uittocht. De verhalen over God die meetrekt door de woestijnen van het leven. En dan gaat het aan die tafel niet alleen over gisteren. Altijd wordt de verbinding gemaakt met het leven van vandaag. Met was ons nu gevangen houdt. Met wat ons bevrijdt. Zodat je weer weet dat ook wij, vandaag, genadig in Gods ruimte gezet worden. Dat het niet ophoudt met een oud verhaal.

Waarom is deze dag zo anders dan alle anderen….? Papa, waarom doe je vandaag wat je doet? Waarom gaan wij naar de kerk? Geloof je ook in God? En waarom ging je daar knielen?

Goede vragen. En de antwoorden hebben we ook, ergens in ons weten, en in ons geloven. In het besef dat dit goed is, goed om te doen, omdat het is wie je bent. Wat jou tot de mens maakt die je bent. Maar om dat dan in één rake zin in mooie woorden te zeggen is nog wel wat anders. Gelikte geloofstaal communiceert in ieder geval niet, is mijn ervaring. Wel je persoonlijke verhaal, wat jou raakt in het geloof, in die verhalen, in wie God voor jou is geworden, opgelicht in wat je hebt meegekregen, zelf ontdekt, ervaren.

We lezen het verhaal van de 5 broden en de 5 vissen, omdat dat zo’n verhaal is waarin geloof wordt verteld op een bijzondere manier. In een verhaal. En het mooie van verhalen is dat ieder mens ze op een eigen manier hoort. Iemand zei erover: wat ik zo mooi vindt aan dit verhaal, is dat het niet ophoudt..

En zo is het. Het houdt niet op. Niet met dat brood en die visjes. Niet met Jezus. Niet met God en zijn oneindige liefde en trouw. Het houdt niet op, ook al lijkt het weinig, te weinig om het mee te kunnen doen. En toch is er genoeg. Er is over. En het houdt niet op. Ook niet voor ons.

Het deed mij met nieuwe ogen naar dit verhaal kijken, als een verhaal van overvloed. Als een verhaal over geloof als overvloedig. Genoeg om van te leven. Genoeg ook om van uit te delen. Er is van alles te zeggen over de symboliek van de getallen die dit verhaal in zich draagt, en de diverse andere plaatsen in de evangelieën waar het ook voorkomt, en dan net weer even anders. Dat komt wel weer een andere keer. Maar in alle varianten is de conclusie dezelfde: het houdt niet op.

Dat kun je simpel vaststellen, doordat de gemeente van Christus ondanks alle negatieve prognoses nog steeds niet is opgehouden. Dat kun je ook geloven, daar kun je voor gaan, en van uitgaan: dat het met de christelijke geloofsgemeente niet op zal houden. Omdat het met God niet ophoudt. Dat gelooft draagt ons als gemeente. Tegen het cynisme in, dat wij achterhaald en ouderwets zouden zijn.

Waarom is deze dag zo anders dan alle andere…. Waarom zijn wij zo anders dan vele anderen. Waarom zijn wij gaan geloven dat God ook met ons meegaat. Dag Hammerskjöld schrijft in zijn beroemde dagboek: ‘Ik weet niet wie – of wat – de vraag stelde. Ik weet niet wanneer zij gesteld werd. Ik herinnerde me niet dat ik antwoordde. Maar eens zei ik ja, tegen iemand – of iets. Vanaf dat moment heb ik de zekerheid dat het leven zinvol is, en dat mijn leven, in gehoorzaamheid, een doel heeft.”

Misschien is het genoeg om te blijven antwoorden….. omdat het niet ophoudt. Omdat God met mij meegaat, ook al heb je dat niet altijd in de gaten. Omdat er zulke prachtige verhalen verteld zijn over hem, en over Jezus. Verhalen die je aan het denken zetten, over het leven. Misschien is het genoeg om te blijven geloven dat het ook met onze kinderen niet ophoudt, als wij die verhalen met hen blijven delen, present stellen, voor vandaag. Als wij creatief omgaan met die verhalen in alle openheid, zodat zij zelf hun eigen weg daarmee leren vinden. Dan is het genoeg als wij zelf blijven antwoorden…. omdat ik geloof dat het niet ophoudt. Dat God niet ophoudt.

Bloemen illustratie
Illustratie

Kerkdiensten

Agenda

Actueel

Over ons

Kerkblad 'Onderweg'

Doen

Contact




RSS Feed

powered by Mahieu